powrót

Władysław Witwicki

Urodził się w 1878 roku w Lubaczowie. Psycholog, filozof i estetyk. Tłumacz, komentator i wydawca dzieł literatury antycznej, przede wszystkim Platona. Był uczniem Kazimierza Twardowskiego. W latach 1904-19 prowadził wykłady z filozofii na uniwersytecie we Lwowie, a także uczył w tamtejszym gimnazjum. Od roku 1919 był profesorem Uniwersytetu Warszawskiego a od 1930 roku członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Był autorem „Psychologii do użytku słuchaczów wyższych szkół naukowych” (tom 1-2, 1925-27) – pierwszego polskiego podręcznika z tej dziedziny. W 1938 został prezesem Polskiego Towarzystwa Psychotechnicznego. W latach 30. jako lektor radiowy czytał dialogi Platona oraz wygłosił cykl pogadanek „Przechadzki ateńskie”. Wystąpienia te przyniosły mu rozgłos. W pracy naukowej interesował się głównie uczuciami i zjawiskiem religijności. Zajmował się także psychologią sztuki i sam uprawiał jej różne dziedziny (m.in. sam ilustrował swoje książki).

Tuz przed wybuchem II wojny światowej Władysław Witwicki zakupił w Konstancinie willę, przy ul. Wareckiej 21, gdzie zamieszkał wraz z żoną Heleną - lekarką, i synem Tadeuszem - psychologiem. Od jesieni 1945 do czerwca 1948 roku prowadził tu seminarium z psychologii. W roku 1948  został przeniesiony w stan spoczynku. Zmarł w Konstancinie 21 grudnia 1948 roku. Jest pochowany na cmentarzu w Skolimowie.